Tilfinningavera?

Varúð ekki lesa þetta ef þú ert í svaka góðu skapi!!

Vá hvað dagurinn í dag(mánudagur) er búinn að vera furðulegur.
Kannski af því að jólasveinarnir eru komnir til byggða

Ég vaknaði hress í morgun, ótrúlegt en satt og var það eiginlega alveg allan daginn þangað til í sögu(tveir síðustu tímarnir). Þá kom hungrið og þreitan í ljós og ég varð reiður við allt og alla. Þegar ég loksins komst heim hafði ég týnt húslyklinum og var því læstur úti. Þurfti að bíða eftir mömmu og ekki bætti þetta skapið. Komst loksins inn og mér til mikillar gremju var nánast ekkert til að borða. Borðaði þó allt sem ég komst í og dreif mig svo á æfingu. Þar komst ég svo aftur í frábært skap við það eitt að sjá félaganna (og heyra nokkrar skemmtilegar sögur). Í lyftingunum var ég þó frekar þreittur aftur en náði mér aftur á strik í útihlaupinu (enda vorum við Svenni rosalegir).

Eftir æfingu fór ég með mömmu á Græna Hattinn þar sem systkinin KK og Ellen voru með jólatónleika. Þar hittum við Todda frænda og Ólöfu konu hans. Stórskemmtilegir tónleikar og ég fékk eiginhandaráritun og allt. Var samt lang yngstur þarna inni sem var bara töff. En þegar ég kom heim skrifaði ég stuttan dönskustíl um H.C. Andersen og hlustaði á meðan á KK og Ellen (keypti semsagt diskinn á tónleikunum) og svo Hildi Völu (var eitthvað svo rosalega tilfinningaþrungur). Ef ég væri ekki jafn harður og ég er væri ég sennilega hágrátandi núna, bara útaf engu... furðulegt nokk.

Ég veit ég veit ég veit ég veit að þetta er hundleiðinleg færsla og ef þú ert ennþá að lesa þá ertu sennilega orðinn álíka þunglyndur og ég þessa stundina. Ég lofa að koma með eitthvað miklu miklu miklu betra næst...

Vá þetta sökkar maður...
Almarrinn ótrúlega down